Raapstelen en paniek

image

Soms ben ik de weg kwijt, dan monkel ik in mezelf. Dat doe ik op de fiets, of als ik uit het raam staar, ja zelfs als ik de poes aai. Dan borrelen er gedachten in me op waarvan ik zelf sta te kijken en beschik ik over opinies waarvan ik zelf niet wist dat ik ze had.

Allemaal mooi en aardig, maar met een hoofd vol tegenstrijdigheden over dit en dat en ja en nee moet ik niet vergeten dat er weer raapstelen zijn en dat ik ook nog melk moet kopen.

De radio meldt rampspoed: een aanslag op de luchthaven van Brussel. De berichten spreken elkaar tegen. Eén dode, elf doden, meerdere gewonden, een verloren bankpasje. Paniek! Een tweede aanslag in Brussel. In de metro. Meer doden. Mensen met bebloede gezichten.

Buiten rijdt een kleuter op haar fietsje. De wereld is een zooitje en ik heb te stellen met innerlijke roerselen. De poes geniet van de magere zonnestralen. Vanavond eten we stamppot raapstelen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Diverse Negosie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s